“Nooit hoeven te solliciteren”

(Bram 47) Ik werk al sinds mijn 21ste als beveiliger. Ik heb in mijn leven een aantal verschillende werkgevers gehad, maar nooit echt te hoeven solliciteren. Ging altijd via-via. Maar nu moet ik toch weer opzoek. Ik heb mijn baan namelijk opgezegd per februari (nog 3 maanden dus) omdat we met ons gezin naar de andere kant van het land gaan verhuizen. We dachten er al langer over om te verhuizen, en nu heeft mijn vrouw daar een geweldig aanbod voor een baan gekregen, en ik denk dat ik daar ook wel aan de bak kom.

Volgens mij is er in mijn vakgebied namelijk best veel werk te vinden, maar ik loop er nu tegenaan dat ik geen CV heb en niet precies weet hoe ik een sollicitatiebrief moet schrijven. Twintig jaar geleden was dit nog helemaal niet nodig. In die tijd belde ik een werkgever op, ging even op gesprek en kon zo aan de bak. Maar tegenwoordig heeft bijna elk bedrijf opeens een afdeling voor personeelszaken die zichzelf (naar mijn idee) veel te serieus nemen. Maar goed, mijn dochter heeft me er inmiddels van overtuigd dat ik met mijn tijd mee moet gaan en dus dat spelletje maar mee moet spelen. Daarom heb ik me nu opgegeven voor een basiscursus CV + brief schrijven, en gesprekken voeren, gelijk maar de hele mikmak. Ik heb gelukkig nog even de tijd, dus ik verwacht dat ik wel iets zal vinden.